Podręcznik

Wprowadzenie

Custom Curve pozwala łatwo stworzyć spersonalizowaną krzywą przyspieszenia myszy, która bez zgrzytów działa w całym systemie. Dzięki niezrównanym możliwościom dostosowania to kompletne narzędzie do czułości myszy — od gier po codzienną pracę.

Przegląd

Okno główne porządkuje funkcje w sześć podstawowych obszarów, dostępnych z górnego paska narzędzi.

Profile

Ta sekcja pozwala tworzyć, zapisywać, wczytywać profile i nimi zarządzać — do 10 profili z własnymi ustawieniami czułości lub przyspieszenia. Możesz utworzyć kilka profili dopasowanych do różnych zadań (np. „Pulpit”, „Granie – wysokie DPI”, „Projektowanie – niska prędkość”).

Ustawienia zawarte w każdym profilu rozłożone są na dwie karty: Karta Czułość obejmuje edytor krzywej wraz z opcjami wejścia i wyjścia, a Karta Kąt — obrót i korekcję kąta.

Profile są zebrane na liście po lewej stronie interfejsu.

Aby dodać nowy profil, kliknij zieloną ikonę „+” w lewym dolnym rogu panelu Profile.

Znajdziesz tu również wyselekcjonowane ustawienia wstępne profili, pomyślane jako punkt wyjścia — szczegóły na końcu tego podręcznika.

Aktywny profil jest zawsze oznaczony pomarańczowym „ptaszkiem”.

Reguły

Skorzystaj z sekcji Reguły, aby przypisać profile włączające się automatycznie, gdy aktywne jest okno konkretnej aplikacji lub gry.

Dzięki temu zawsze masz właściwe ustawienia bez ręcznego przełączania. Opcjonalnie możesz też utworzyć skróty klawiszowe i/lub przypisać przyciski myszy, aby przełączać profile ręcznie w obrębie tych aplikacji.

Gdy opcja Stosuj profile na urządzenie jest włączona w Opcjach, reguły i skróty rozstrzygane są dla aktualnie poruszanej myszy, więc dwie myszy mogą w tej samej aplikacji działać na różnych profilach.

Nowa aplikacja

Dodaje nowy kontekst okna, który automatycznie przełącza profil, gdy aplikacja staje się aktywna, i pozwala zdefiniować w nim skróty klawiszowe oraz przyciski myszy.

• Aplikacja: ustaw nazwę kontekstu okna.
• Wykrywanie: tutaj konfigurujesz, w jaki sposób Custom Curve wykrywa aktywne okno.

  Nazwa procesu korzysta z uruchomionego procesu w menedżerze zadań (zwykle pliku wykonywalnego), do którego należy dane okno. Na przykład dla Notatnika będzie to notepad.exe. Tytuł okna korzysta z nazwy widocznej na pasku tytułu okna. Sposób dopasowania możesz wybrać:

  • Fragment tekstu: wystarczy podać część nazwy — na przykład otatni w przykładzie z Notatnikiem.
  • Dokładne: nazwa musi zgadzać się dokładnie, z uwzględnieniem wielkości liter.
  • Wyrażenie regularne: dopasowuje tekst za pomocą wyrażeń regularnych. Przy niektórych aplikacjach ta metoda bywa pewniejsza.
• Profil startowy: profil, na który następuje automatyczne przełączenie przy każdym uruchomieniu aplikacji.

  Niekoniecznie jest to ten sam profil, na który program przełączy się przy każdej zmianie okna — jeśli zmienisz profil skrótem właściwym dla kontekstu, przejdziesz do innego okna, a potem wrócisz, Custom Curve zapamięta ostatni profil używany w tym kontekście, a NIE profil startowy. Ta pamięć jest czyszczona po zamknięciu samej aplikacji, więc kolejne uruchomienie znów zaczyna od profilu startowego.

Kontekst domyślny nie ma własnego profilu startowego — każda mysz wraca po prostu do profilu, który został do niej ostatnio zastosowany. Skróty klawiszowe traktowane są jako zmiany tymczasowe i go nie aktualizują.

Nowy skrót

Tutaj możesz dodać skróty klawiszowe lub przypisania przycisków myszy w obrębie każdego kontekstu okna.

Domyślna logika przełączania to „przejdź do”: profil włącza się po naciśnięciu klawisza lub przycisku, a ponowne naciśnięcie tego samego skrótu nic już nie zmienia. Jeśli chcesz przełączać się między dwoma profilami w tym samym kontekście, utwórz dwa skróty na różnych klawiszach.

Zaznaczenie opcji „Przytrzymaj” zmienia logikę: profil włącza się po naciśnięciu i wraca do poprzedniego po zwolnieniu klawisza lub przycisku.

Przytrzymania nakładają się na siebie. Naciśnięcie drugiego, gdy pierwszy jest wciąż wciśnięty, przełącza na nie, a zwolnienie wraca do pierwszego, a nie wychodzi z obu. Przejście do innego okna zawiesza przytrzymanie — powrót do kontekstu z nadal wciśniętym klawiszem stosuje je ponownie.

Ctrl, Alt, Shift oraz klawisz Windows można przypisać każdy z osobna. Zawsze działają jako przytrzymanie, dlatego opcja „Przytrzymaj” jest zaznaczona i nie można jej odznaczyć. Lewy i prawy klawisz z pary traktowane są jako ten sam klawisz.

Modyfikator, który nie jest częścią skrótu, nie musi być zwolniony — skrót zadziała niezależnie od tego, czy akurat jest wciśnięty. Dwa skróty na tym samym klawiszu mogą więc obowiązywać jednocześnie; wtedy pierwszeństwo ma ten, który wskazuje więcej modyfikatorów.

Gdy oba wskazują tyle samo modyfikatorów, pierwszeństwo ma skrót znajdujący się wyżej na liście. Skróty można przeciągać w obrębie ich aplikacji, aby ustalić tę kolejność.

Urządzenia

Menu Urządzenia określa, które podłączone myszy przetwarza Custom Curve — każdą można osobno uwzględnić lub wykluczyć — oraz zapisuje DPI i częstotliwość pollingu każdej z nich.

Wartości te wykorzystywane są wyłącznie przez funkcje Normalizacja na karcie Czułość i poza tym nie są potrzebne. Nie są nadpisaniem: ich wpisanie niczego w myszy nie zmienia, tylko wskazuje, na co jest już ustawiona, aby jej sygnał można było przeliczyć na jednostki rzeczywiste.

Każda podłączona mysz jest tu wymieniona, opisana nazwą producenta i produktu. Urządzenia tego samego modelu rozdzielane są według instancji i numerowane.

Każde urządzenie rozpoznasz, obserwując znacznik „Ostatnio poruszana” — pomaga to przy myszach instalujących dodatkowe interfejsy.

Każdy wiersz ma pole wyboru pozwalające uwzględnić lub wykluczyć dane urządzenie. Wykluczona mysz jest zawsze całkowicie pomijana przez sterownik.

DPI myszy

Wpisz DPI ustawione w oprogramowaniu lub firmwarze myszy. DPI jest cechą sprzętu, a nie krzywej, więc ustawia się je raz dla urządzenia i korzystają z niego wszystkie profile.

Dopuszczalne są wartości od 100 do 64000, a pole można pozostawić jako Nieustawione. Najlepiej użyć co najmniej 800, aby wszystkie funkcje Custom Curve miały dość rozdzielczości wejściowej — zalecane jest 1600 lub więcej.

Częstotliwość pollingu

Wpisz częstotliwość pollingu ustawioną w oprogramowaniu lub firmwarze myszy. Podobnie jak DPI jest to cecha urządzenia, wspólna dla wszystkich profili.

Pole można pozostawić jako Nieustawione — wtedy czas między sygnałami mierzony jest normalnie. Podana częstotliwość pozwala profilowi użyć zamiast tego stałego dzielnika z niej wyliczonego — zobacz Normalizacja.

Nieobsługiwane urządzenia

Niektóre urządzenia instalują interfejs myszy, ale zgłaszają bezwzględne pozycje na ekranie zamiast ruchu — tablet graficzny w trybie pióra, ekran dotykowy albo wskaźnik pulpitu zdalnego. Nie ma wtedy ruchu do skalowania, więc wiersz oznaczony jest jako „Custom Curve nie może przekształcić tego urządzenia”, a jego ustawienia są niedostępne.

Opcje

Menu Opcje zawiera ogólne ustawienia aplikacji, między innymi:

• Wygląd: w tym motyw ciemny i jasny, kolory akcentu oraz język interfejsu.
• Opcje edytora krzywej: pozwalają dostosować wskaźniki widoczne na głównym wykresie.
• Uruchamianie: czy interfejs Custom Curve ma uruchamiać się automatycznie w zasobniku systemowym przy starcie komputera. Jest to niezbędne do działania przełączania profili. Uwaga: sterownik zawsze uruchamia się razem z Windows i stosuje ostatnią aktywną konfigurację, niezależnie od tego ustawienia.
• Zmiany profilu: domyślnie zastosowanie nowego profilu wyświetla okno potwierdzenia z odliczaniem, które automatycznie cofa ustawienia. Chroni to przed przypadkowymi zmianami mogącymi odebrać Ci kontrolę nad kursorem. Czas odliczania można zmienić lub całkowicie wyłączyć potwierdzenie. Po każdym zastosowaniu profil wychodzi z trybu edycji i trzeba świadomie do niego wrócić. Chroni to przed przypadkowymi zmianami i ułatwia śledzenie modyfikacji. Doświadczeni użytkownicy mogą włączyć „Pozostań w trybie edycji po zastosowaniu”, aby przyspieszyć kolejne poprawki.

  „Stosuj profile na urządzenie” decyduje, których myszy dotyczy zmiana profilu. Gdy opcja jest zaznaczona, ręczne zastosowanie oraz każde przełączenie regułą lub skrótem obejmuje tylko ostatnio poruszaną mysz. Gdy jest odznaczona, obejmuje wszystkie myszy, dzięki czemu jedno zastosowanie aktualizuje je wszystkie.

• Przetwarzanie: pozwala przypisać skrót wyłączający całe przetwarzanie sterownika. Skrót wymaga co najmniej dwóch modyfikatorów, aby zapobiec przypadkowemu uruchomieniu. Przetwarzanie można też przełączyć z ikony w zasobniku systemowym.
• Różne okna potwierdzeń.

Rejestrator historii

Menu Rejestrator historii to potężne narzędzie analityczne. Nieprzerwanie rejestruje prędkość myszy w czasie, dzięki czemu możesz zobaczyć swoje ruchy i łatwiej dobrać idealne ustawienia.

Na ekranie widoczna jest zarówno średnia prędkość myszy, jak i pojedyncza wartość maksymalna w każdym interwale próbkowania.

• Próbki: określa łączną liczbę wcześniejszych próbek przechowywanych przez interfejs.
• Interwał: określa odstęp czasu między rysowanymi próbkami.

Zwiększenie wartości Próbki i Interwał pozwala przeglądać dłuższy okres w oknie Historia. Krótszy interwał daje dokładniejszą rozdzielczość.

Kółkiem myszy przybliżasz, a klikając & przeciągając poruszasz się po wykresie.

Wszystkie dane o prędkości myszy możesz nagrać i wyeksportować do pliku .csv, jeśli chcesz przeanalizować je w narzędziach innych firm. Eksportowane dane nie są ograniczone wartościami Próbki ani Interwał. Zapisane dane osi X & Y zależą od ustawienia Prędkość → Metryczna.

Menu Pomoc

Stąd otworzysz ten podręcznik, skróconą ściągawkę skrótów klawiszowych oraz informacje o wersji i licencji.

Profile — karta Czułość

Na tej karcie zebrano wszystkie opcje potrzebne do stworzenia własnej krzywej przyspieszenia oraz zaawansowane ustawienia związane z czułością myszy.

Edytor wykresu

Główny wykres pokazuje prędkość wejściową myszy na osi X, a odpowiadającą jej czułość na osi Y.

Kliknij przycisk „Edytuj”, aby wprowadzić zmiany w profilu. Profil można edytować, zanim zostanie zastosowany do sygnału myszy. Gdy wybrany profil zostanie zastosowany, wskaźniki prędkości reagują na ruchy myszy.

Kliknij „Zapisz i zastosuj”, aby zapisać ustawienia w sterowniku i uaktywnić je na wejściu myszy.

• Wskaźniki wejścia: ruch myszy pokazuje wskaźnik prędkości wzdłuż osi X wykresu, dzięki czemu już podczas kształtowania krzywej widzisz, jak mają się do niej Twoje ruchy.

  Prędkość zależy od DPI myszy, chyba że korzystasz z normalizacji.

  Menu aktualnie aktywna czułość całego wektora wejściowego (czyli z uwzględnieniem ruchów po skosie) jest pokazana pomocniczo na wskaźniku czułości przy osi Y wykresu. Ten wskaźnik możesz osobno włączyć lub wyłączyć w opcjach edytora krzywej.

• Krzywa sklejana: Custom Curve udostępnia krzywą sklejaną, dzięki której łatwo utworzysz dowolną krzywą przyspieszenia przy użyciu punktów kontrolnych o zmiennej wadze.

  Przeciągaj punkty kontrolne, aby kształtować krzywą, a suwakami wagi steruj ich wpływem na jej kształt. Łącznie możesz dodać lub usunąć do 64 punktów kontrolnych, klikając prawym przyciskiem myszy w obszarze wykresu.

  • Shift + przeciąganie skaluje całą krzywą względem wybranego punktu kontrolnego.
  • Alt + przeciąganie przesuwa całą krzywą względem wybranego punktu kontrolnego.
  • Ctrl + przeciąganie ogranicza ruch punktu kontrolnego do krzyża pod kątem 90 stopni, dzięki czemu łatwo przesuniesz go dokładnie wzdłuż osi czułości albo osi prędkości.
• Nawigacja: kółkiem myszy przybliżasz, a przytrzymując lewy przycisk i przeciągając przesuwasz widok. Środkowy przycisk przeskalowuje widok, a dwukrotne kliknięcie lewym maksymalizuje widok krzywej.
• Ikony przyciągania: pozwalają dla wygody ograniczyć punkty kontrolne do zaokrąglonych wartości. Kliknij prawym przyciskiem ikonę „Przyciąganie”, aby ustawić krok.

Krzywa

Tutaj znajdziesz dodatkowe opcje głównego edytora krzywej.

Należą do nich osobne krzywe czułości poziomej & pionowej, dodanie „Przesunięcia” oraz sterowanie zachowaniem poza krzywą za pomocą zmiennych nachyleń.

Menu Przesunięcie i Nachylenie są pokazane linią przerywaną odpowiednio po lewej i po prawej stronie krzywej. Dostępne zachowania to:

• Wyrównanie: nachylenie wynika z kształtu krzywej bezpośrednio po nim lub przed nim.
• Płaskie / Limit: ustawia odpowiednio klasyczne płaskie przesunięcie oraz górny limit czułości.
• Własne: przeciągnij nachylenia w dowolne miejsce w edytorze wykresu.
• Stosunek pion / poziom, skalowanie czułości & prędkości: te pola działają jak skrót pozwalający jednocześnie przeskalować krzywą poziomą i/lub pionową przez wpisanie mnożnika.

Wejście

Opcje prędkości

Te ustawienia decydują o tym, jak funkcja przyspieszenia odbiera wejście myszy.

• Metryczna: określa, jak krzywa przyspieszenia interpretuje prędkość wejściową.

  W trybie „Niezależna” składowa X wejścia steruje krzywą poziomą, a składowa Y osobną krzywą pionową; dzieje się tak nawet wtedy, gdy skonfigurowano tylko jedną krzywą przyspieszenia.

  W trybie „Euklidesowa” do sterowania krzywą poziomą i pionową (albo jedną krzywą stosowaną do obu osi) używany jest moduł całego wektora wejściowego.

  Różnica polega na tym, że tryb „Euklidesowa” daje wejście bez kierunku, oparte na „rzeczywistej” odległości, jaką pokonała mysz, natomiast tryb „Niezależna” zachowuje się różnie w zależności od kierunku ruchu. Matematycznie może to wprowadzać efekt zawijania, a także zmniejsza wejście po skosie trafiające do krzywej przyspieszenia.

  Najlepiej po prostu wypróbować oba warianty z włączonym przyspieszeniem i wybrać ten, który bardziej odpowiada w odczuciu.

• Wygładzanie prędkości: stabilizuje sygnał wejściowy widziany przez krzywą przyspieszenia i ogranicza drgania, dzięki czemu wykrywanie jest równiejsze.

  Wejście myszy jest z natury zaszumione, a przy urządzeniach bezprzewodowych często jeszcze bardziej. Ta funkcja sprawia, że przekształcenia czułości dokonywane przez krzywą wiernie odwzorowują rzeczywiste ruchy Twojej dłoni.

  To ustawienie nie wygładza samego wejścia myszy, a jedynie sposób, w jaki odbiera je funkcja przyspieszenia.

  Ponieważ funkcja wygładzania zanika wykładniczo, wartość oznacza czas połowicznego zaniku (w milisekundach) wpływu wcześniejszych próbek na bieżącą. Ogólne wskazówki:

  Używaj wartości 10 lub mniejszych dla myszy przewodowych z wbudowanym wygładzaniem sensora albo z funkcją Motion Sync.

  Używaj wartości powyżej 10 dla tanich myszy bezprzewodowych oraz tych bez wygładzania sensora i bez Motion Sync.

Modulacja przyspieszeniem dłoni

Dzięki temu sygnał wejściowy krzywej przyspieszenia może zależeć nie tylko od prędkości myszy, lecz także od fizycznego przyspieszenia dłoni. Można też w ten sposób wpływać bezpośrednio na czułość poprzez przyspieszenie fizyczne.

Do sygnału myszy stosowany jest współczynnik skalowania (modulacja) wyznaczony z fizycznego przyspieszenia myszy.

Funkcja przydaje się graczom, którzy w pewnych sytuacjach reagują zbyt słabo albo zbyt mocno — na przykład „przestrzeliwują” cel przy flicku.

W połączeniu z wygładzaniem prędkości i/lub wygładzaniem wyjścia pomaga też ustabilizować szybkie śledzenie celu w lewo i w prawo.

Parametry są następujące:

• Skala: współczynnik skalowania dziedziny przyspieszenia fizycznego. Określa, jak silnie funkcja reaguje na przyspieszenie dłoni. Wartości dodatnie wzmacniają, ujemne osłabiają.

  Przy tej funkcji zaleca się normalizację prędkości, bo w przeciwnym razie wartość Skali zależy od DPI myszy. Na przykład Skala „2” przy 1600 DPI zachowuje się tak samo jak „4” przy 800 DPI.

• Limit: steruje zakresem funkcji. To ogólna siła efektu oraz największy mnożnik lub dzielnik, jaki może zostać zastosowany.

  Na początek zaleca się wartości limitu poniżej 5 — już przy nich czułość potrafi zmienić się wyraźnie, w zależności od wartości Skali i kształtu krzywej.

• Skaluj przy: „Hamowanie” oznacza, że modulacja zachodzi, gdy zwalniasz dłoń. „Przyspieszanie” — że zachodzi, gdy ją rozpędzasz.
• Cel: modulacja może działać na prędkość (sygnał wejściowy krzywej czułości) albo bezpośrednio na czułość, pełniąc rolę skalowania końcowego.

  Przy ustawieniu Prędkość modulacja pozostaje funkcją twojej krzywej. Kształt krzywej płynnie łączy prędkość myszy z jej fizycznym przyspieszeniem. Efekt widać naturalnie na wskaźniku prędkości.

  Przy ustawieniu Czułość fizyczne przyspieszenie myszy jest całkowicie odseparowane od głównej krzywej przyspieszenia i po prostu się z nią sumuje. Daje to znacznie ostrzejsze, bardziej natychmiastowe wrażenie i pozwala modulacji działać nawet przy czułościach skądinąd statycznych. Można w ten sposób uzyskać też bardzo wysokie chwilowe wartości wyjściowe. Efekt widać naturalnie na wskaźniku czułości wektorowej.

  Dla łagodniejszego i bardziej przewidywalnego wrażenia zalecana jest Prędkość. Kto szuka ostrzejszego i bardziej natychmiastowego odczucia, może wybrać Czułość.

• Wygładzanie wykrywania: zapewnia równomierne wykrywanie fizycznego przyspieszenia.

  W większości przypadków można zostawić wartość „Normalne”, z wyjątkiem…

  • Dla myszy z wbudowanym wygładzaniem sensora lub Motion Sync użyj „Niskie”.
  • Przy tanich myszach bezprzewodowych, myszach bez wygładzania sensora oraz na systemach ze szczególnie zaszumionym wejściem lepiej sprawdza się „Wysokie”.

  Jeśli wskaźnik pokazuje wyraźną modulację podczas rozpędzania dłoni przy ustawieniu Skaluj wg: Hamowanie (albo odwrotnie), warto zwiększyć wygładzanie wykrywania. Służy ono wyłącznie do wykrywania i nie jest stosowane do samego wejścia myszy.

Menu Wskaźnik przyspieszenia dłoni pokazuje stosowany mnożnik lub dzielnik. Na początek zalecamy kombinacje Skala i Limit, które dają na wskaźniku najwyżej „2” — ten zakres dobrze sprawdza się w typowych zastosowaniach.

Bias

Te ustawienia działają, gdy dla ruchu poziomego i pionowego określono dwie osobne czułości (albo gdy używana jest metryka „Niezależna” z jedną krzywą).

Dają pełną kontrolę zarówno nad wielkością przesunięcia kierunku przy ruchach po skosie, jak i nad tym, jak skonfigurowane krzywe czułości są odwzorowywane na kąt wejścia.

• Tryb: liniowe mieszanie dwóch sposobów stosowania czułości.

  „Składowa” stosuje krzywą poziomą do składowej X wejścia, a pionową do składowej Y. To standardowa metoda skalowania wejścia poziomego i pionowego, ale przy ruchach po skosie daje zmienne przesunięcie kierunku — zależne od różnicy między czułością poziomą & pionową oraz od kąta wejścia.

  Bias zawsze stosuje jedną czułość do obu składowych wejścia, zachowując kierunek (czyli kursor porusza się dokładnie tam, gdzie mysz na podkładce). Zastosowana czułość wynika z kąta wejścia, krzywych czułości dla każdej osi oraz współczynnika określonego przez krzywą sklejaną Bias.

  Suwak pomiędzy nimi liniowo miesza oba tryby. Przy metryce „Niezależna” efekt widać także na wskaźnikach prędkości.

• krzywą sklejaną Bias: steruje rozkładem czułości poziomej i pionowej w zależności od kąta wejścia — dla tej części skalowania, która przypada na Bias.

  Oś X wykresu pokazuje kąt wejścia myszy, a oś Y jego związek ze skonfigurowaną czułością poziomą & pionową. Wskaźnik Bias pokazuje w czasie rzeczywistym związek między kątem wejścia a krzywymi czułości. Wynik widać także na wskaźniku czułości wektorowej przy osi Y głównego wykresu. Im bliżej suwak Tryb znajduje się położenia „Składowa”, tym mniejszy jest wpływ krzywej sklejanej Bias.

Wyjście

Opcje po skalowaniu

Te funkcje nie należą do przyspieszenia — działają na wyjście, już po skalowaniu.

• Wymiar: steruje tym, jak wejście reaguje na ruchy myszą po łukach i skosach w porównaniu z kierunkiem poziomym & pionowym.

  Pozwala regulować ogólne odczucie myszy — bardziej „luźne” (wartości dodatnie) lub „zwarte” (ujemne) — bez bezpośredniej zmiany czułości poziomej & pionowej.

  Możesz to swobodnie zmieniać zależnie od dyspozycji danego dnia, nie zaburzając pamięci mięśniowej przy akcjach takich jak obrót o 180 stopni.

• Kształt wymiaru: zwiększenie kształtu skupia efekt na skosach, zamiast rozkładać go również na różne ruchy łukowe.

  Efekt najłatwiej wyczuć, wodząc kursorem po okręgach i zmieniając przy tym wartości. Interaktywną ilustrację tego, jak Wymiar skraca lub wydłuża ruch poza osiami, wraz z kilkoma przykładami zastosowań, znajdziesz w narzędziu Wizualizator Wymiaru.

• Wygładzanie wyjścia: to wygładzanie działa bezpośrednio na wyjście Custom Curve. Ponieważ wpływa wprost na wejście myszy, jego efekt jest wyraźniejszy niż przy wygładzaniu prędkości.

  Wartości do 10 ms pomagają ustabilizować myszy słabo śledzące daną powierzchnię i/lub o nierównym pollingu, dzięki czemu kursorem steruje się łatwiej. Pomagają też tym, którzy czują, że mają „drżący celownik” w grach.

  W przeciwieństwie do typowych algorytmów wygładzania wbudowanych w myszy lub gry, algorytm Custom Curve pozwala mocno wygładzać obraz ruchu bez odczuwalnego opóźnienia. Powyżej 10 ms odczucie zbliża się do klasycznego wygładzania, a wysokie wartości przydają się w zastosowaniach związanych z dostępnością.

Normalizacja

Te funkcje pozwalają przedstawić w Custom Curve „wirtualne jednostki odległości” (czyli „counts”) wysyłane przez mysz jako rzeczywistą wielkość fizyczną i upraszczają przenoszenie ustawień między różnymi wartościami DPI.

DPI i częstotliwość pollingu myszy muszą być podane w menu Urządzenia. Jeśli używane urządzenie nie ma podanego żadnego z nich, opcje Normalizacji nie działają.

• Pomiar czasu: Automatyczne dopasowanie dzieli przez czas, jaki upłynął między sygnałami, i jest ustawieniem domyślnym. Częstotliwość pollingu zastępuje to stałym dzielnikiem wyliczonym z częstotliwości podanej dla myszy.

  W praktyce wejście funkcji przyspieszenia przestaje być prędkością, a staje się odległością. Wartości wejściowe zostają ograniczone od dołu do 1 counta, ale szum sygnału maleje — zwłaszcza przy nierównym pollingu.

  Jeśli używasz myszy bezprzewodowej lub o bardzo wysokiej częstotliwości pollingu i wskaźnik wejścia „skacze” przy płynnych ruchach dłoni, podaj częstotliwość na karcie Urządzenia i wybierz tutaj Częstotliwość pollingu — da to lepszy rezultat. Przy stałym dzielniku wysokie DPI myszy jest szczególnie ważne.

• Prędkość: Zliczenia / ms korzysta z wirtualnych jednostek wysyłanych przez mysz i jest ustawieniem domyślnym. Cale / s przelicza je, korzystając z DPI podanego dla myszy, na rzeczywistą miarę, którą łatwo odnieść do podkładki.

  To nie tylko zmiana wyglądu wykresu — prędkość wejściowa jest przeskalowywana zgodnie z wartością DPI. Dzięki temu krzywa stworzona przy jednym DPI reaguje identycznie przy innym, o ile DPI każdej myszy podano na karcie Urządzenia, bez potrzeby przeskalowywania krzywej.

• Wyjście: Czułość to mnożnik stosowany do sygnału myszy i jest ustawieniem domyślnym. Efektywne DPI przeskalowuje sygnał wyjściowy po przetworzeniu i przelicza tę czułość na efektywne DPI myszy.

  Bywa to wygodniejsze niż praca z abstrakcyjnym, bezwymiarowym stosunkiem „czułości”, a wartości można porównywać wprost — na przykład przenosząc czułość z jednej gry do drugiej.

  Pozwala też korzystać z myszy o bardzo wysokim DPI dla lepszej rozdzielczości wejścia, zachowując przy tym kontrolowane wyjście myszy o niższym DPI, bez ręcznego korygowania czułości.

  Dostępne tylko wtedy, gdy Prędkość ustawiona jest na Cale / s, ponieważ efektywne DPI nie ma sensu, dopóki sygnał pozostaje w zliczeniach.

Zmiana DPI myszy

Jeśli używasz innego DPI niż to, przy którym powstała krzywa, korekty mogą wymagać dwie rzeczy: wejście przyspieszenia (prędkość) oraz to, jak czułe jest wyjście (czułość). Możesz skorygować samo wejście albo wejście i czułość razem.

W Custom Curve 4 można to zrobić na dwa sposoby i oba korzystają z opcji Skalowanie na karcie Krzywa.

Normalizacja względem DPI (zalecana)

Jeśli Prędkość profilu była już ustawiona na Cale / s na karcie Wyjście -> Normalizacja, żadne przeliczanie nie jest potrzebne; wystarczy podać DPI każdej myszy na karcie Urządzenia.

W przeciwnym razie przeskaluj prędkość krzywej przez 1000 / (DPI użyte przy tworzeniu krzywej), ustaw Prędkość na Cale / s na karcie Wyjście -> Normalizacja i podaj DPI każdej myszy na karcie Urządzenia.

Na przykład jeśli krzywa powstała pierwotnie przy 1600 DPI, przeskaluj prędkość przez 0,625 w opcji Krzywa -> Skalowanie, kliknij Zastosuj, a następnie Zapisz i zastosuj na profilu.

Dzięki temu przyspieszenie reaguje tak samo przy nowym DPI. Oznacza to również, że po kolejnej zmianie DPI myszy wystarczy zaktualizować DPI podane na karcie Urządzenia — krzywej nie trzeba już nigdy przeskalowywać.

Opcjonalnie możesz przeskalować także czułość o (stare DPI / nowe DPI), albo ustaw Wyjście na Efektywne DPI, co pozwala podać żądane DPI wyjściowe wprost, zamiast korzystać ze standardowego mnożnika.

Przeliczanie ręczne

Jeśli nie chcesz normalizować krzywej, możesz przeskalować ją ręcznie. W tym celu pomnóż prędkość przez (nowe DPI / stare DPI), a czułość przez (stare DPI / nowe DPI). Dla tego samego przykładu ze starym DPI = 1600 i nowym DPI = 6400 daje to czułość 0,25 i prędkość 4.

Jeśli korzystasz z Modulacji przyspieszeniem dłoni, a Prędkość pozostaje na Zliczenia / ms, DPI wpływa również na parametr Skala również wpływa DPI. Po zmianie DPI trzeba pomnożyć dotychczasową wartość przez (stare DPI / nowe DPI).

Profile — karta Kąt

Ta karta poświęcona jest funkcjom obrotu i przyciągania kąta.

Obrót

Custom Curve pozwala szeroko dostosować korektę kąta dla każdej osi, a także wykryć naturalne kąty Twoich ruchów poziomych & pionowych i w razie potrzeby wyliczyć poprawkę.

Jak skorzystać z wykrywania kąta:

• Wyprowadź kursor poza siatkę, przytrzymaj Shift i przeciągnij myszą aż do przeciwległej, podświetlonej krawędzi. W razie potrzeby najpierw zmień rozmiar okna programu.
• Możesz to zrobić zarówno dla ruchów poziomych, jak i pionowych, dzięki czemu korekta jednego nie zaszkodzi drugiemu.

Trzymaj dalej Shift i przeciągaj tam i z powrotem, aby dodać kolejne przejścia; liczy się każde przejście, które dotrze do przeciwległej krawędzi. Wykryty kąt to średnia z 10 ostatnich przejść w ramach jednego wciśnięcia Shift: po jego zwolnieniu kolejne wciśnięcie zaczyna nową średnią. Przycisk resetu czyści wynik.

Tryb: jak stosowana jest korekta kąta…

• Oba: do wszystkich kątów wejścia stosowana jest jedna wspólna korekta.
• Podział: korekta kąta dla poziomu & pionu zanika do zera przy 45 stopniach, dzięki czemu zmiany w pionie nie wpływają na ruchy „przeważnie poziome” i odwrotnie.

  „Podział” sprawdza się najlepiej, gdy potrzebne poprawki mają przeciwne kierunki.

• Mieszanie: korekta kąta jest interpolowana liniowo między ustawieniami dla poziomu & pionu dla wszystkich kątów pośrednich.

  „Mieszanie” wypada naturalniej, gdy potrzebne poprawki mają ten sam kierunek, ale różną wielkość.

Przyciąganie kąta

Ta funkcja kompensuje niewielkie odchylenia kątowe Twojego ruchu, dzięki czemu kursor może poruszać się idealnie poziomo lub pionowo.

Custom Curve pozwala stroić to osobno dla każdej osi i oferuje dwa tryby:

• Starszy: wszystkie kąty poniżej ustalonego progu są zaokrąglane do najbliższej osi.

  Ta klasyczna metoda przydaje się przy pracy w aplikacjach 2D, ale wprost zmniejsza rozdzielczość kątową, przez co gorzej nadaje się do gier.

• Miękki: kąty są łagodnie przyciągane do najbliższej osi bez utraty rozdzielczości kątowej — zamiast tego płynnie ściskane są kąty wejścia potrzebne, by je osiągnąć.

  Matematycznie przypomina to efekt „zawijania” znany z przyspieszenia z metryką „Niezależna”, ale działa również przy stałej czułości. Tryb zaprojektowano z myślą o grach.

Skróty klawiszowe interfejsu

Panel Profile

• Ctrl + N Dodaj nowy profil
• Ctrl + D Powiel wybrany profil
• Ctrl + I Importuj profil z pliku (obsługuje .cc4 i .ccurve)
• Ctrl + E Eksportuj wybrany profil do pliku .cc4
• Ctrl + C Kopiuj wybrany profil do schowka
• Ctrl + V Wklej profil ze schowka
• Del Usuń wybrany, niezastosowany profil

Edytor wykresu krzywej

• Kliknięcie & przeciągnięcie Przesuwanie widoku
• Kółko myszy Powiększenie
• Ctrl + kółko myszy Alternatywny tryb powiększania
• Dwukrotne kliknięcie lewym Maksymalizuj widok krzywej
• Kliknięcie środkowym Przeskaluj widok krzywej
• A Dodaj punkt kontrolny w miejscu kursora
• D Usuń punkt kontrolny pod kursorem
• V Przełącz wybór krzywej pionowej / poziomej
• Shift + przeciąganie punktów Skaluj krzywą od wybranego punktu kontrolnego
• Alt + przeciąganie punktów Przesuwaj razem wybrany i kolejne punkty kontrolne
• Ctrl + przeciąganie punktów Ogranicz ruch punktu kontrolnego do osi

Ogólne

• Ctrl + Z Cofnij ostatni wpis w polu tekstowym
• Shift + przeciąganie suwaka Precyzyjna regulacja
• Dwuklik na suwaku Przywróć wartość domyślną

Przewodnik po ustawieniach wstępnych

Custom Curve zawiera 18 gotowych ustawień pomyślanych jako punkt wyjścia do własnych zmian. Obejmują różne zastosowania i opierają się na utrwalonych konwencjach — zobacz opisy poniżej.

Aby skorzystać z ustawienia wstępnego, dodaj nowy profil i wybierz je z listy „Dodaj profil z ustawienia wstępnego”.

Krzywa pozioma Krzywa pionowa (osobne ustawienia poz. / pion.)